Mindful zwanger, mijn verhaal:
het derde trimester

mindful zwanger en bevallen
Het stille moment is daar. Stilte voor de storm. Tijdens de laatste coachsessies zo voor mijn verlof word ik ineens overvallen door een melancholisch gevoel. Ik besef me namelijk dat deze tijd er nooit meer zal zijn. De stilte voor de storm laat me inzien en vooral ook voelen dat niets hetzelfde zal zijn. Hierna.

 

Ik praat met moeders die allemaal verschillende verhalen met me delen over bevallen en de periode daarna. Sommige verhalen doen me goed. Bij andere verhalen vraag ik me oprecht af of de vrouw in kwestie doorheeft wat de impact van haar verhaal is voor een vrouw die nog moet gaan bevallen.

Gelukkig weet ik alle horrorverhalen gemakkelijk van me af te laten glijden en in het weten te verblijven dat iedere bevalling, net als iedere vrouw, uniek is. Ieder doet en ervaart het op haar eigen manier. Moet ik me dan niet voorbereiden op wat komen gaat vraag ik me af. Ik besluit er over te lezen maar echt invoelen lukt natuurlijk niet. Alsof de woorden niet echt bij me binnenkomen. Ik leg het boek weer neer.

Ik kies om mindful in dit moment te blijven en besef me dat dat niet zo vanzelfsprekend is. Alle verhalen die ik heb aangehoord kunnen behoorlijk binnenkomen. Zoals bij de vrouw die ik gister nog aan de telefoon had. Ze was door haar verloskundige doorverwezen om de mindfulness training te volgen. Zo kon ze beter leren omgaan met haar angstgedachten.

In mijn pre-mindfulness jaren had ik me vast ook enorm druk gemaakt. Vele scenario’s uitgedacht over hoe het zal zijn. De bevalling. De eerste dagen. Of misschien zelfs de eerste jaren. Wat als dit zou gebeuren? Wat als dat? Hoe zou dit zijn? Wat zou er dan gebeuren? Ik besef me nu zo duidelijk dat dat helemaal geen zin heeft. Het gaat over iets waar ik nog nooit ben geweest. Ik kan er over nadenken, piekeren en nachten wakker liggen, maar ik zal toch nooit helemaal kunnen bevatten hoe het werkelijk is. Tot het moment daar is.

Als je al het gepieker en gestress loslaat dan wordt heel duidelijk zichtbaar dat  je maar een ding te doen hebt. Vertrouwen hebben in de natuur, in het lichaam, is de enige taak die voor je ligt. Hoe meer je dat kunt doen, hoe soepeler het proces verloopt. Vertrouw op de oerkracht die elke vrouw in zich draagt.

Ieder van ons is ooit door een moeder op de wereld gezet. Ieder van onze moeders heeft dit proces doorgemaakt. En we zijn allemaal grootgebracht door onze moeders. Ieder op haar eigen unieke manier. We kunnen er allemaal wat van vinden, en dat doen we vaak ook, maar uiteindelijk heeft iedere moeder ons groot gebracht naar haar beste kunnen. Dus ook je daar druk over maken valt weg. Het is niet relevant. Want jij mag het op jouw manier doen. Van moment tot moment. Straks. Telkens als dat hoofd weer komt met zijn verhalen, jezelf weer terug naar het nu brengen. Steeds opnieuw. Dat is waar mindful zwanger zijn over gaat. Jezelf niet opjutten met allerlei gedachten. Zijn bij wat er NU is.

Toch voel ik me met vlagen verdrietig. Het raakt me gewoon. Alsof deze stilte me er toe brengt om stukje bij beetje afscheid te nemen van mijn oude ik. Mijn oude vertrouwde wereldje. Ik huil zachtjes en laat de tranen toe. Ik kies er voor om dit moment volledig te omarmen. Als onderdeel van het hele proces. Wat is dit een bijzonder moment. De stilte voor de storm. Ik laat mijn oude ik los en maak ruimte voor het nieuwe dat zich vanzelf aandient vanuit het nu.

 

  1. Liesbeth schreef:

    Mooi Suuz en herkenbaar 😘

    1. Suzan Oostvogels schreef:

      Thanks Lies! Bijzondere fase is dit hè. Hoe voel je je?

  2. Denise schreef:

    Mooi Suzan, precies zo…. en niet anders! ♡

  3. Bregje schreef:

    Mooi Suzan en een hele herkenbare periode, als je jezelf er aan kan overgeven is het zo prachtig. De natuur dient zichzelf vanzelf aan dat is waar je op kunt vertrouwen. En ook het verdriet snap ik, de tijd glipt ook straks als de baby er is door je vingers heen het enige wat we kunnen is er nu bewust van genieten. Succes met de laatste loodjes!

    1. Suzan Oostvogels schreef:

      Dankjewel Bregje! Bijzonder he!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *